.
c русского с таджикского

ёрш

I м 
1. ёрш (мохии хурди бол-хояш хордор) 
2. сунба, шётка (барои тоза кардани шишаи чароғ, мили милтиқ ва ғ.) З.в знач. нареч. ершом фахшуда, сихшуда; 
волосы у него стояли ершом муйсари вай сих меистод II м разг. ёрш (омехтаи арақу пиво, ки тез маст мекунад)