.
c русского с таджикского

пень

м 
1. кундаи дарахт; 
выкорчевывать пни кундаҳоро решаков кардан 
2. прост. бран. кунда, кундзеҳн, кӯлӯх; 
он пень пнём вай кундаи тайёр <> пнём (как пень) стоять (сидеть и т.г.) кӯлух барин истодан (нишастан ва ғ); 
шах шуда истодан (нишастан ва ғ.); 
валить через пень колоду кореро ҳарому ҳариш кардан