пень
м 1. кундаи дарахт; выкорчевывать пни кундаҳоро решаков кардан 2. прост. бран. кунда, кундзеҳн, кӯлӯх; он пень пнём вай кундаи тайёр <> пнём (как пень) стоять (сидеть и т.г.) кӯлух барин истодан (нишастан ва ғ); шах шуда истодан (нишастан ва ғ.); валить через пень колоду кореро ҳарому ҳариш кардан