панацея

ж книжн. панацея (
1. воситае - тадбире, ки дар ҳамаи мавридҳои зиндагӣ ба кор меояд 
2. давои хаёлии кимёгарон, ки гӯё ҳамаи касалиҳоро сиҳат мекунад) <> панацея от всех зол дафъи (радди) ҳамаи балоҳо; 
дармони ҳамаи дардҳо