оцепенёние

с 
1. (по знач. гл. оцепенеть) карахт (шах) шудан(и), шаҳ шуда мондан(и), моту мабҳут (мадҳуш) шудан(и); 
сидеть в оцепенёнии карахт нишастан; 
от страха он впал в оцепенёние ӯ аз тарс шах шуда монд 
2. биол. карахтй (шах шуда мондани як қатор хайвоноти сардхун, ки дар вақтхои сармои зимистон ва норасоии об дар тобистон ба хоби дуру дароз мераванд)