охота
I ж 1. шикор, сайд; охота на волков шикори гургон 2. шикорчиҳо, сайёдҳо; держать соколйную охоту бо лочин шикор кардан \\ ж. ҳавас, майл, рағбат, хоҳиш, ҳавсала, иштиёқ, мароқ; уехать по своей охоте бо майли худ раф-тан 2. в зиач. сказ. безл. кому-чему с неопр. разг. майл (хоҳиш, ҳавсала, мароқ) дорам (дорӣ, дорад ва ғ.); мне охота почитать ман майли хондан дорам <> охота тебе (вам и т. д.), что за охота? ба ту (ба шумовағ.) чй лозим?; в охоту прост. бо ҷону дил, бо майлу рағбати тамом, бо шавқу ҳавас