отстать

сов. 
1. от кого-чего и без доп. ақиб (қафо, пас) мондан; 
отстать от спутников аз ҳамроҳон ақиб мондан 
2. от кого-чего и без доп. перен. ақиб (дер) мондан; 
отстать от класса аз талабагони синф ақиб мондан; 
отстать от жизни аз ҳаёт ақиб мондан; 
отстать в развитии аз ривоҷ мондан 
3. ақиб мондан; 
часы отстают на пять минут соат панҷ дақиқа ақиб мондааст 
4. ҷудо (канда) шудан, хестан, афтидан, шикаста рехтан; 
штукатурка отстала андова ҷудо шуд (рехт) // прост. рафтан, тоза шудан; 
грязь отстала доғи лой рафт 
5. от кого-чего перен. разг. дур шудан, даст кашидан; 
отстать от друзей аз дӯстон дӯр шудан 
6. от кого и без доп, разг. дӯр (дафъ) шудан, начаспидан; 
--нь! дур шав!, шилқинӣ накун!, начасп!