отлет
м (по знач. гл. отлететь 1) парвоз, парвоз кардан(и), парида рафтан(и); отлет журавлей парида рафтани турнахо <> на отлете дар чет, дар канор, дар як чет, дурдаст; дом стоит на отлете хона дар каноре вокеъ шудааст; держать что-л. на отлете дастро рост карда чизеро дошта истодан; держатьея на отлете худро канор гирифтан; пара на отлете (с отлетом) уст. ҷуфти аспи ароба, ки якеаш дар шоту баста шуда дигараш мададгор аст