.
c русского с таджикского

отбой

м 
1. (по знач. гл. отбить 2, 8, 
9) зада гардондан(и); 
дафъ (рад) кардан(и); 
кашидан(и); 
(по знач. гл. отбиться 
2) ҳуҷумро дафъ кардан(и); 
отбой мяча зада гардондани тӯб 
2. сигнали бозгашт; 
дать отбой сигнали бозгашт додан; 
бить отбой 
1) табли бозгашт задан 
2) перен. аз карор (аз қавл, аз фикри пештара) гаштан; 
отбой воздушной тревоги бонги тамом шудани хатари ҳавоӣ <> отбою (отобоя) нет от кого-чего беҳад зиёд, ниҳоят бисёр