отбой
м 1. (по знач. гл. отбить 2, 8, 9) зада гардондан(и); дафъ (рад) кардан(и); кашидан(и); (по знач. гл. отбиться 2) ҳуҷумро дафъ кардан(и); отбой мяча зада гардондани тӯб 2. сигнали бозгашт; дать отбой сигнали бозгашт додан; бить отбой 1) табли бозгашт задан 2) перен. аз карор (аз қавл, аз фикри пештара) гаштан; отбой воздушной тревоги бонги тамом шудани хатари ҳавоӣ <> отбою (отобоя) нет от кого-чего беҳад зиёд, ниҳоят бисёр