обязанный
(обязан, -а, -о) 1. с неопр. вазифадор, ӯҳдадор, мутасаддӣ; он обязан сообщить об этом ӯ бояд дар ин хусус хабар диҳад 2. кому-чему ба туфайли (ба шарофати) касе ноил гардидан; своими успехами он обязан другу ӯ ба шарофати рафиқаш ба муваффақиятҳо ноил гардид; мы многим обязаны школе мо ба шарофати мактаб ба бисёр чизҳоноил гардидем // миннатдор, сипосгузор; если вы зайдёте, я буду вам очень обязан агар шумо меомадед, ман аз шумо миннатдор мешудам