.
c русского с таджикского

обязанный

(обязан, -а, -о) 
1. с неопр. вазифадор, ӯҳдадор, мутасаддӣ; 
он обязан сообщить об этом ӯ бояд дар ин хусус хабар диҳад 
2. кому-чему ба туфайли (ба шарофати) касе ноил гардидан; 
своими успехами он обязан другу ӯ ба шарофати рафиқаш ба муваффақиятҳо ноил гардид; 
мы многим обязаны школе мо ба шарофати мактаб ба бисёр чизҳоноил гардидем // миннатдор, сипосгузор; 
если вы зайдёте, я буду вам очень обязан агар шумо меомадед, ман аз шумо миннатдор мешудам