облечение
с 1. (по знач. гл. облегчить) сабук(тар) кардан(ӣ 0); содда кардан(ӣ); (по знач. гл. облегчиться) сабук(тар) шудан(и); осон(тар) шудан(ӣ); облечение труда осон кардани меҳнат 2. таскин, сабукӣ, роҳат; почувствовать облечение таскин ёфтан; вздохнуть с облечением оҳи сабук кашидан, ба роҳат нафас кашидан