нянька
ж разг. 1. доя, бачабардор; у семи нянек дитя без глазу посл. кайвони нӯҳ шуд, завола гум шуд; хонаеро, ки ду кадбонуст, хок то зонуст 2. перен. нозбардор
нянька
ж разг. 1. доя, бачабардор; у семи нянек дитя без глазу посл. кайвони нӯҳ шуд, завола гум шуд; хонаеро, ки ду кадбонуст, хок то зонуст 2. перен. нозбардор