натура

ж 
1. уст. табиат 
2. мизоҷ, табъ, табиат, феълу хӯ, характер, тинат; 
пылкая натура мизоҷи тунд; 
по натуре табиатан; 
привычка - вторая натура погов. натур тарки одат - амри маҳол; 
дили одаткарда - балои ҷон // разг. (человеческий организм) тан, бадан; 
натура требует отдыха тан оромӣ металабад 
3. воқеият, ҳақиқат, ҳастӣ; 
в натуре такого не бывает дар хақиқат ин хел намешавад 
4. иск. асл; 
рисовать с - ы аз асл сурат кашидан 
5. эк. мол, чиз, маҳсулот, озуқа; 
поставки натурой пардохтҳои молӣ <> в натуре вещей уст. табиатан, одатан