напасть

I сов. на кого-что 
1. ҳуҷум (ҳамла) кардан, ҳуҷум (ҳамла) овар-дан, дарафтодан; 
напасть на врага ба душман ҳуҷум кардан; 
напасть из-за угла ногаҳон ҳамла кардан; 
напасть врасплох ногаҳон ҳуҷум кардан 
2. разг. (о насекомых и т. п.) зер кардан, рехтан; 
на посёвы напала саранча киштзорро малах зер кард 
3. разг. хурдагирй кардан, эрод гирифтан, маломат (таъна, сарзаниш, коҳиш) кардан; 
напасть с упреками сарзаниш (таъна) кардан 
4. зер (пахш) кардан, фаро гирифтан; 
на него напал страх вайро воҳима зер кард 
5. ёфтан, кофта ёфтан, афтодан; 
собаки напали на след лисицы сагҳо аз паи рӯбоҳ афтодаанд О не на дурака (дӯру) напал; 
не на роб-кого (робкую) напал; 
не на того (ту) напал ман аз ту мегуфтагй одамҳо не; 
аҳ-мақатро ёфтӣ, а; 
бомчаи пастакатро ёфтӣ!
II сов. см. нападать III ж разг. бадбахтӣ, муси-бат, бало, офат, фалокат; 
что за напасть такая! ин чӣ бадбахтӣ!, ин чӣ бало!