налечь
сов. 1. на кого-что такя кардан, зер кардан; налечь плечом на дверь бо кифт ба дар такя кардан 2. на что тезтар (боғайраттар) ҳаракат кардан; налечь на вёсла қаиқро бо бел тезтар рондан // перен. разг. зӯр задан, кӯшиш (саъй) кардан; налечь на учёбу ба хондан саъй кардан 3. на кого-что перен. разг. таъсир гузарондан, водор кардан