наконец
1. нареч. (в конце концов) охир, дар охир, оқибат, охируламр, охиру оқибат, ниҳоят; он догадался наконец вай дар охир фаҳмид 2. вводн. сл. охир; да уходитеже, наконец ! равед, охир! <> наконец [-то]! в знач. межд. хайрият!; наконец-то я вас вижу! хайрият, ки ман шуморо дидам!