наворотить
сов. что, чего разг. 1. тӯб (тӯда) кардан; дӯлоб кардан; наворотить кучу камней як тӯда санг ғун кардан 2. перен. лаққидан, росту дурӯғ гуфтан
наворотить
сов. что, чего разг. 1. тӯб (тӯда) кардан; дӯлоб кардан; наворотить кучу камней як тӯда санг ғун кардан 2. перен. лаққидан, росту дурӯғ гуфтан