.
c русского с таджикского

навалить

сов. 
1. на что болоиҳам мондан (гузоштан, бор кардан); 
навалить один мешок на другой халтаҳоро болоиҳам мондан 
2. что, чего тӯда (тӯб) кардан, андохта тӯб кардан; 
навалить_ в сарай дров ба ҳезумхона ҳезум тӯда кардан 
3. чаще безл. что, чего разг. ҷамъ шудан, тӯб шудан; 
навалило много снегу барфи бисёр зад 
4. безл. кого--чего перен. ҷамъ омадан, ҷамъ шудан; 
навалило много народу мардуми бисёр ҷамъ омад