молодец
м (мн. молодцы) I. ҷавони хушқаду қомат, ҷавони тануманд, бӯзбала, йигит; он стал молодцом вай бӯзбала шудааст 2. в знач. сказ. разг. офарин, аҳсан; ну и молодец! офарин! 3. уст. разг. (рассыльный у купца, слуга) ҳатбар, пешхизмат; служить в молод цах пешхизматӣ кардан, пешхизмат шуда кор кардан 4. см. молодчик 2; 5. в знач. нареч. молодцом разг. далерона, чобукона; он вел себямолодцомвай далерона рафтор мекард // в знач. сказ. молодцом разг. (выражает по-хвалу) офарин, аҳсан <> молодец к молодцу яке аз дигаре беҳтар, ҳама яккачин шудагӣ барин; молодец против (среди, на) овец, а против (среди, на) молодца [и] сам овца посл. «паҳлавони гирди деги ош кунад лашкари пашшаро пош-пош» м фольк. (мн. молодцы) диловар, шерамард, ҷавонмард; йигит; быль молодцу не укор (не укора) погов. молодец ба гузашта - салавот; коҳи кӯҳнаро бод накун (надеҳ)