могила
ж 1. гӯр, кабр, лаҳад; заъброшенная могила қабри кӯҳна; море стало его могилой баҳр гӯри ӯ шуд 2. перен. марг, ҳалокат; врагу не уйти от своей -могилы марги душман ногузираст 3. в знач. сказ. разг. марговар аст, хатарнок аст; этот климат для него могила ин обу ҳаво барои ӯ марговар аст 4. в знач. сказ. разг. (будет сохранено в тайне): ему все можно рассказать: он - могила ба вай ҳама чизро нақл кардан мумкин, вай сирро нигоҳ дошта метавонад <> братская могила қабри шаҳидои; до могилы то ба ҳангоми марг; быть на краю могил ы по ба лаби гӯр расидан, дар дами марг будан; лечь в могилу мурдан, вафот кардан; найти могилу мурдан, нобуд шудан; рыть (ко-пать) могилу кому-л. ба касе чоҳ кандан; свести (уложить) в могилу кого куштан; ба гӯр тиққондан; смотреть (глядеть) в могилу дар дами марг будан; сойти в могилу ба гӯр рафтан, вафот кардан; стоять одной ногой в могиле дар дами марг будан, пой ба лаби гӯр расидан; унести [с собой] в могилу что-л. чизе нагуфта мурдан, сирреро ошкор накарда мурдан