.
c русского с таджикского

могила

ж 
1. гӯр, кабр, лаҳад; 
заъброшенная могила қабри кӯҳна; 
море стало его могилой баҳр гӯри ӯ шуд 
2. перен. марг, ҳалокат; 
врагу не уйти от своей -могилы марги душман ногузираст 
3. в знач. сказ. разг. марговар аст, хатарнок аст; 
этот климат для него могила ин обу ҳаво барои ӯ марговар аст 
4. в знач. сказ. разг. (будет сохранено в тайне): ему все можно рассказать: он - могила ба вай ҳама чизро нақл кардан мумкин, вай сирро нигоҳ дошта метавонад <> братская могила қабри шаҳидои; 
до могилы то ба ҳангоми марг; 
быть на краю могил ы по ба лаби гӯр расидан, дар дами марг будан; 
лечь в могилу мурдан, вафот кардан; 
найти могилу мурдан, нобуд шудан; 
рыть (ко-пать) могилу кому-л. ба касе чоҳ кандан; 
свести (уложить) в могилу кого куштан; 
ба гӯр тиққондан; 
смотреть (глядеть) в могилу дар дами марг будан; 
сойти в могилу ба гӯр рафтан, вафот кардан; 
стоять одной ногой в могиле дар дами марг будан, пой ба лаби гӯр расидан; 
унести [с собой] в могилу что-л. чизе нагуфта мурдан, сирреро ошкор накарда мурдан