миновать
1. сов., несов. кого-что гузашта рафтан, аз паҳлуи чизе гузашта рафтан, ягон чизро дар як сӯ (дар қафо) мононда гузаштан; мы миновали поселок мо аз паҳлуи деҳа гузашта рафтем 2. сов., несов. кого-что нарасидан, назадан 3. сов. тк. с отриц. чего или с неопр. халос шудан; ему не миновать наказания вай аз ҷазо халос шуда наметавонад; двум смертям не бывать, а одной неминовать посл. ҳар омадро рафтане дар пай аст; як рӯз шудан, як рӯз мурдан 4. сов. тамом шудан, гузаштан; лето миновало тобистон гузашт; опасность миновала хатар гузашт 5. сов. кому разг. пур шудан, даромадан (дар бораи синну сол); ему миновал пятый год вай панҷсола шуд <> минуя... қатъи назар аз..., ғайр аз..., бидуни..., аз сар нагузаронда; минуя подробности қатъи назар аз тафсилот; сия (эта) чаша минует его ин бало ба вай асар намекунад