.
c русского с таджикского

миновать

1. сов., несов. кого-что гузашта рафтан, аз паҳлуи чизе гузашта рафтан, ягон чизро дар як сӯ (дар қафо) мононда гузаштан; 
мы миновали поселок мо аз паҳлуи деҳа гузашта рафтем 
2. сов., несов. кого-что нарасидан, назадан 
3. сов. тк. с отриц. чего или с неопр. халос шудан; 
ему не миновать наказания вай аз ҷазо халос шуда наметавонад; 
двум смертям не бывать, а одной неминовать посл. ҳар омадро рафтане дар пай аст; 
як рӯз шудан, як рӯз мурдан 
4. сов. тамом шудан, гузаштан; 
лето миновало тобистон гузашт; 
опасность миновала хатар гузашт 
5. сов. кому разг. пур шудан, даромадан (дар бораи синну сол); 
ему миновал пятый год вай панҷсола шуд <> минуя... қатъи назар аз..., ғайр аз..., бидуни..., аз сар нагузаронда; 
минуя подробности қатъи назар аз тафсилот; 
сия (эта) чаша минует его ин бало ба вай асар намекунад