.
c русского с таджикского

министр

м 
1. вазир; 
министр иностранных дел вазири корҳои хориҷӣ; 
министр финансов вазири молия 
2. разг. шутл. (умный человек) одами окил (зирак, тезфаҳм) <> министр без портфеля вазири бевазифа (дар баъзе мамлакатҳои капиталистӣ аъзои ҳукумат, ки супоришҳои махсусро иҷро мекунад, лекин роҳбари соҳаи махсуси идораи давлатӣ намебошад)