.
c русского с таджикского

милый

(мил, -а, -о) 
1. хуб, нағз; 
она очень милая женщина вай зани хеле хуб аст 
2. дилкаш, дилчасп, дилрабо, ҷозиб, ширин; 
милое местечко ҷои дилкаш; 
милая улыбка табассуми ширин 
3. тк. кр. ф. меҳрубон; 
как он мил! вай чӣ хел меҳрубон аст! 
4. азиз, маҳбуб, дӯстдошта; 
милая отчизна ватани азиз; 
милый друг дӯсти азиз 
5. в знач. сущ. обращ. милый м азизам, ҷонам, дӯстам; 
милая ж азизаам, ҷонам о. в знач. сущ. милый м маъшуқ, маҳбуб; 
милая ж маъшуқа, маҳбуба <> милое дело 
1) (выражение одобрения) бисёр хуб, бисёр мусоид 
2) (выражение удивления, возмущения) кора бинед!, ина бинед-а!; 
мил человек прост. дӯстам; 
вот [это] мило! ана кори аҷиб!; 
за милую душу 
1) (охотно) бо ҷону дил, аз таҳти дил 
2) (не задумываясь) даррав, зуд, дар як лаҳза, фикр карда наистода; 
милые бранятся - только тешатся посл. мил зану шӯ ҷанг кунанд остонаи дар механдад; 
насильно мил не будешь посл. мил бо зӯрӣ диле дарнамеебӣ; 
не по хорошу мил, а по милу хорош посл. « Лайлиро ба чашми Маҷнун бояд дид; 
с милым и в шалаше рай посл. бо ёр [дар] кулба ҳам ҷаннат