милый
(мил, -а, -о) 1. хуб, нағз; она очень милая женщина вай зани хеле хуб аст 2. дилкаш, дилчасп, дилрабо, ҷозиб, ширин; милое местечко ҷои дилкаш; милая улыбка табассуми ширин 3. тк. кр. ф. меҳрубон; как он мил! вай чӣ хел меҳрубон аст! 4. азиз, маҳбуб, дӯстдошта; милая отчизна ватани азиз; милый друг дӯсти азиз 5. в знач. сущ. обращ. милый м азизам, ҷонам, дӯстам; милая ж азизаам, ҷонам о. в знач. сущ. милый м маъшуқ, маҳбуб; милая ж маъшуқа, маҳбуба <> милое дело 1) (выражение одобрения) бисёр хуб, бисёр мусоид 2) (выражение удивления, возмущения) кора бинед!, ина бинед-а!; мил человек прост. дӯстам; вот [это] мило! ана кори аҷиб!; за милую душу 1) (охотно) бо ҷону дил, аз таҳти дил 2) (не задумываясь) даррав, зуд, дар як лаҳза, фикр карда наистода; милые бранятся - только тешатся посл. мил зану шӯ ҷанг кунанд остонаи дар механдад; насильно мил не будешь посл. мил бо зӯрӣ диле дарнамеебӣ; не по хорошу мил, а по милу хорош посл. « Лайлиро ба чашми Маҷнун бояд дид; с милым и в шалаше рай посл. бо ёр [дар] кулба ҳам ҷаннат