.
c русского с таджикского

люди

мн. (ед. человек м) 
1. ода-мон, мардум, халқ; 
молодые люди 
1) одамони ҷавон 
2) (чета) арӯсу домод; 
было много людей мардум бисёр буданд // аҳл; 
люди науки аҳли илм; 
люди искусства аҳли санъат 
2. (кадры) коркунон, коргарон; 
нашему заводу нужны люди ба заводи мо коргарон даркоранд 
3. воен. одамон, аскарон, ҷанговарон; 
командир заботился о своих людях командир ба ҷанговарони (аскарони) худ ғамхорӣ мекард 
4. уст. хизматгорон, пешхизматҳо <> люди доброй воли одамони некирода (сулҳҷӯй); 
бывшие люди радди маъракашудагон; 
гулящие люди одамони озод; 
работные люд-и ист. аҳли кор, коргарон; 
на людях дар пеши назари мардум, дар байни одамон; 
на людях и смерть красна посл. марги бо ёрон тӯй аст; 
выбиться в люди бо машаққат ба қатори одамон даромадан; 
вывести в люди кого одам кардан, ба қатори одамон даровардан; 
выйти в люди ба қатори одам даромадан; 
жить (служить) в людях дар даргоҳи мардум кор кардащ. все мы люди одамизод - шири хомхӯрда; 
свет (мир) не без добрых люде посл. люд як дари баста, сад дари кушода; 
свой люди -сочтёмся погов. ҳисоби дӯстон - дар дил; 
поспешишь - людёи насмешишь погов. ~ дар кори шитоб пушаймонӣ бисьёр