любезный
(любез|ен, -на, -но) 1. навозишкор, меҳрубон(она), дӯстдор, пурилтифот; оказать , любезный приём меҳрубонона пазируфтан; он всегда любезен ӯ ҳамеша меҳрубон аст 2.уст. азиз, мӯҳтарам; любезный друг рафиқи азиз; любезный читатель хонандаи мӯҳтарам // в знач. сущ, любезный м обращ. уст. ирон. азизам; тақсир; послушайка, любезный! гӯш кун, азизам! 3. в знач. сущ. любезный м уст. маъшуқ, маҳбуб; любезная ж уст, маъшуқа, маҳбуба <> будьте любезны марҳамат (илтифот) кунед любимец м азиз, маҳбуб, матлуб, дилхоҳ, писандида; любезн публики писандидаи мардум; ~ отца азизи падар