.
c русского с таджикского

любезный

(любез|ен, -на, -но) 
1. навозишкор, меҳрубон(она), дӯстдор, пурилтифот; 
оказать , любезный приём меҳрубонона пазируфтан; 
он всегда любезен ӯ ҳамеша меҳрубон аст 
2.уст. азиз, мӯҳтарам; 
любезный друг рафиқи азиз; 
любезный читатель хонандаи мӯҳтарам // в знач. сущ, любезный м обращ. уст. ирон. азизам; 
тақсир; 
послушайка, любезный! гӯш кун, азизам! 
3. в знач. сущ. любезный м уст. маъшуқ, маҳбуб; 
любезная ж уст, маъшуқа, маҳбуба <> будьте любезны марҳамат (илтифот) кунед любимец м азиз, маҳбуб, матлуб, дилхоҳ, писандида; 
любезн публики писандидаи мардум; 
~ отца азизи падар