локоть
м 1. оринҷ 2. уст. оринҷ (ченаки дарозй, ки тақрибан 0,5 м аст) чувство локтя ёрию мадад, мадади дӯстона; кусать [себё] локти даст бар сари зону задан (аз пушай-монӣ); близок (близко) локоть, да не укусишь посл. нон дар нондон, калидаш дар осмон