.
c русского с таджикского

лавр

м 
1. бот. ғор (дарахти ҳамешасабзи чанубӣ) 
2. чаще мн. лавры тоҷи ифтихор; 
увенчать лаврами тоҷи ифтихор пӯшондан <> лавры кого-л., чьи-л. спать не дают кому шӯҳрати касе ба касе қарору ором намедиҳад; 
пожинать лавры шӯҳрат ёфтан, шараф пайдо кардан; 
почить на лаврах ирон. ба муроди худ расида хотирҷамъ шудан