лавр
м 1. бот. ғор (дарахти ҳамешасабзи чанубӣ) 2. чаще мн. лавры тоҷи ифтихор; увенчать лаврами тоҷи ифтихор пӯшондан <> лавры кого-л., чьи-л. спать не дают кому шӯҳрати касе ба касе қарору ором намедиҳад; пожинать лавры шӯҳрат ёфтан, шараф пайдо кардан; почить на лаврах ирон. ба муроди худ расида хотирҷамъ шудан