куча
ж 1. тӯб, тӯда, хома; куча песку як тӯб рег, хомаи рег; куча листьев як тӯда барг 2. ғарам, тӯда; свалить груз в одну кучу борро дар як ҷо ғарам кардан; сбиться в кучу ба як ҷо тӯб (ғун) шудан 3. разг. бисьёр, як гала; у них куча детей онҳо як гала бача доранд; у меня куча дел ман як гала кор дорам <> куча мала! ғелғелакон! (нидоест, ки бачақо дар вақти бозӣ гуфта хамдигарро афтонда тӯб мешаванд); валить всё в одну кучу ҳамаро аралаш кардан