.
c русского с таджикского

кулак

II м кулак, муштзӯр I м 
1. мушт; 
сжать кулакй муштҳоро гиреҳ кардан; 
погрозить кулаком бо мушт таҳдид кардан; 
ударить кулаком бо мушт задан 
2. перен. воен. қувваи зарбазан; 
танковый кулак кувваи зарбазани танкӣ 
3. тех. дӯнгӣ (деталидӯнгии мошин, ки теладода механизмро ба ҳаракат меоварад) <> давать волю кулакам задан, кӯфтан, ҷанг кардан; 
держать в кулаке кого-л. касеро дар зери дасти худ нигоҳ доштан; 
зажать в кулак кого-л. касеро мутеи худ кардан, касеро сахт ба даст гирифтан; 
не жалеть кулаков дар вақти занозанӣ муштро дареғ надоштан; 
свистеть в кулак прост. бе пул мондан, мӯҳтоҷӣ кашидан; 
смеяться в кулак зери лаб хандидан, пинҳонӣ хандидан; 
после драки кулаками не машут погов. « муште, ки баъд аз ҷанг ба ёд омад, бояд ба сари худ зад