краса

ж 
1. уст. поэт. зебой, хушрӯӣ, ҳусн, ҷамол // мн. красы поэт. (прелести) дилрабоӣ, латофат, зебоӣ, ҷамол 
2. шӯҳрат, ифтихор; 
краса и гордость искусства шаъну ифтихори санъат 
3. уст. поэт. нозанин, соҳибҷамол, зебо, ҷамила <> во всей [своей] красе 
1) бо тамоми ҳусну латофати худ 
2) ирон. бо тамоми камбудиҳои худ; 
для красы прост. барои зинат