.
c русского с таджикского

конец

м 
1. охир, поён, интиҳо, итмом, тамом; 
конец дороги охири роҳ; 
в конце книги дар поёни китоб; 
конец событии интиҳои ҳодисаҳо 
2. нӯг, сар; 
конец палки нӯги калтак 
3. разг. роҳ, масофаи роҳи байни ду ҷой, тараф; 
билет в два конца билети рафту омад 
4. канор; 
он живёт на конце города вай дар канори шаҳр истиқомат мекунад 
5. мор. банди киштӣ (арғамчин ё занҷире, ки бо он ду киштиро ба ҳамдигар ё ба бандар мебанданд) 
6. разг. марг, вафот, аҷал; 
тут ему и конец пришёл дар ҳамин ҷо рӯзаш буд шуд <> без конца беохир, охир надорад; 
конца нет бепоён, беинтиҳо; 
один конец прост. охираш як, оқибаташ як; 
во все концы ба ҳар тараф (сӯ); 
в конце концов ниҳоят, дар охир, охири охирон; 
в оба конца рафтуомад, рафтану гаштан; 
до конца то охир; 
из конца в конец ба ҳар сӯ; 
на худой конец ҳеҷ набошад, ҳеҷ нашавад; 
под конец дар охир; 
со всех концов аз ҳар ҷо, аз ҳар тараф; 
палка о двух концах зарараш аз фоидааш кам не; 
едва (еле, кое-как) сводить концы с концами ба зӯр нӯг ба нӯг расондан; 
[и] концы в воду на пай ҳасту на Ҳайдар, беному нишон; 
кон ца-краю не видать охираш (поёнаш) нест, бепоён аст; 
концов не найти чигил, бесару нӯг; 
подойти к концу ба итмом (ба охир) расидан, тамом шудан, соф шудан; 
положить конец чему--либо ба чизе хотима додан; 
и дело с ~цом, и делу ~ец вассалом, тамом, бо ҳамин тамом