конец
м 1. охир, поён, интиҳо, итмом, тамом; конец дороги охири роҳ; в конце книги дар поёни китоб; конец событии интиҳои ҳодисаҳо 2. нӯг, сар; конец палки нӯги калтак 3. разг. роҳ, масофаи роҳи байни ду ҷой, тараф; билет в два конца билети рафту омад 4. канор; он живёт на конце города вай дар канори шаҳр истиқомат мекунад 5. мор. банди киштӣ (арғамчин ё занҷире, ки бо он ду киштиро ба ҳамдигар ё ба бандар мебанданд) 6. разг. марг, вафот, аҷал; тут ему и конец пришёл дар ҳамин ҷо рӯзаш буд шуд <> без конца беохир, охир надорад; конца нет бепоён, беинтиҳо; один конец прост. охираш як, оқибаташ як; во все концы ба ҳар тараф (сӯ); в конце концов ниҳоят, дар охир, охири охирон; в оба конца рафтуомад, рафтану гаштан; до конца то охир; из конца в конец ба ҳар сӯ; на худой конец ҳеҷ набошад, ҳеҷ нашавад; под конец дар охир; со всех концов аз ҳар ҷо, аз ҳар тараф; палка о двух концах зарараш аз фоидааш кам не; едва (еле, кое-как) сводить концы с концами ба зӯр нӯг ба нӯг расондан; [и] концы в воду на пай ҳасту на Ҳайдар, беному нишон; кон ца-краю не видать охираш (поёнаш) нест, бепоён аст; концов не найти чигил, бесару нӯг; подойти к концу ба итмом (ба охир) расидан, тамом шудан, соф шудан; положить конец чему--либо ба чизе хотима додан; и дело с ~цом, и делу ~ец вассалом, тамом, бо ҳамин тамом