канитель
ж 1. калобатун; золотая канитель калобатуни заррин 2. перен, разг. сарфи беҳудаи вақт, беҳудагарди <> тянуть (разводить) канитель 1) бо кори дилбазан машғул шудан 2) кашол додан (ягон кор ё гапро)
канитель
ж 1. калобатун; золотая канитель калобатуни заррин 2. перен, разг. сарфи беҳудаи вақт, беҳудагарди <> тянуть (разводить) канитель 1) бо кори дилбазан машғул шудан 2) кашол додан (ягон кор ё гапро)