изъятие

с 
1. (по знач. гл. изъять) аз истеъмол хориҷ кардан(и), аз истеъмол баровардан(и), бекор (мансух) карда-н(и); 
мусодира кардан(и); 
изъятие чего-л. из употреблёния аз истеъмол хориҷ кардани чизе 
2. истисно, мустасно; 
в изъятие из правил ба тариқи истиснои қоида; 
всё без изъятия ҳама бе истисно