.
c русского с таджикского

изомеры

мн. (ед. изомер м) хим. изомерҳо (пайвастагиҳои химиявӣ, ки таркибу вазни молекулаашон як, вале сохт ва хосиятҳои физикию химиявии онҳо гуногун аст)