.
c русского с таджикского

изой

II қисми аввали калимаи мураккаб ба маънои «баробар», «якхела», «монанд»: изобара изобара I приставка префиксест, ки дар мавридҳои зерин ба ҷои «изизой» кор фармуда мешавад: 
1) пеш аз «й» - изойти суст шудан, беҳол шудан 
2) пеш аз ду ва ё аз он зиёд ҳамсадоҳо - изорвать пора (пора-пора) кардан, даррондан 
3) пеш аз ҳамсадое, ки баъд аз он «ь» меояд - изобьет мезанад; 
см. тж. изи