.
c русского с таджикского

знать

I несов. 
1. что, о комчем донистан, огоҳӣ (хабар) доштан, бохабар (воқиф, огоҳ) будан; 
шинохтан; 
знать намерения противника нияти душманро донистан, аз нияти душман бохабар будан; 
все уже знают о случившемся аз воқеа кайҳо ҳама хабардоранд; 
я не знаю, где она живет ман ҷои истиқомати ӯро намедонам; 
насколько я знаю... ба андозае, ки ман медонам...; 
как я могу об этом знать? ман инро аз куҷо донам? 
2. что донистан, балад будан; 
тасаввур[от] доштан; 
знать язык забон донистан; 
знать своё дело кори худро донистан, дар кори худ балад будан // с неопр. или с прид. предл. (уметь) тавонистан;
знать, как себя вести одоби муоширатро риоя карда тавонистан; 
шинухез карда тавонистан 
3. кого (быть знакомым) ошной доштан, шиносо будан; 
я его совсём не знаю ман бо ӯ мутлақо шинос нестам; 
знать кого-л. по имени номи касеро донистан; 
знать в лицо кого-л. касеро аз рӯи қиёфа шинохтан 
4. чтр ҳис кардан, дарк кардан, донистан, фаҳмидан; 
я знаю, это даром не проидет ман медонам, ки ин [кор] беҷазо намемонад 
5. что аз сар гузарондан, таҳаммул кардан; 
он знал и горе и радость ӯ ҳам ғам ва шодиро аз сар гузарондааст 
6. чаще с отриц. эътироф (иқрор) кардан; 
он знать ничего не хочет ӯ ба ҳеҷ чиз иқрор шудан намехоҳад 
7. знаешь, знаете в знач. вводн. сл. оё медонӣ (медонед), медонӣ чӣ, медонед чӣ; 
знаете, я уже совсем здоров медонед чӣ, ман тамоман сиҳат шудам <> знать вдоль и поперек (насквозь, наперечет, как свой пять пальцев) панҷ ангушт (панҷа) барин нағз донистан; 
знать все ходы и выходы ҳамаи роҳу растаро донистан; 
роҳи даромаду баромадро донистан; 
знать за собой что ба ягон камбудии худ иқрор будан; 
знать меру аз ҳад нагузаштан; 
- про себя прост. нагуфтан, пинҳон доштан; 
знать свое место ҳадди худро донистан (шинохтан); 
знать толк в ком-чем ба қадри ҳалвою набот расидан, қадри ҳалвою наботро донистан; 
знать цену кому-чему-л. ба қадри касе, чизе расидан; 
знать себе цену кадри худро донистан; 
дать знать кому о ком-чем хабар додан, хабардор кардан; 
дать знать о себе худро маълум кардан; 
арзи ҳастӣ кардан; 
дать себя знать худро нишон додан, ҳис карда шудан; 
не знать, куда глаза деть сахт хиҷолат кашидан; 
не знать, куда руки деть аз шарм дасту по хӯрдан (худро гум кардан); 
не знать, куда себя деть чӣ кор карданро надонистан; 
не могу знать уст. намедонам; 
знать не знаю ҳеҷ (асло) намедонам; 
знай наших! прост. мо ана ҳамин хел!, ба мо қоил шав!, бо мо шӯхӣ накун!; 
знаем мы вас! прост. ирон. кӣ будану чй будани шуморо медонем!, мо пӯсти шуморо дар чармгарӣ ҳам мешиносем!; 
знай себе (в сочет. с гл.) парвое накарда...; 
а он знай себе покуривает вай бошад парвое накарда. тамоку мекашад; 
бог знает кто (что, куда) 
1) худо медонад кн (чӣ, ба куҷо)... 
2) чандои хуб нест; 
будешь (будете) знать , как... дониста мемонӣ (мемонед), ки..., дониста бош(ед), ки...; 
как знаешь (знаете) ихтиёрат(он), майлат(он); 
как знать , кто знает чӣ донам, аз куҷо [ме]донам, маълум нест, кӣ медонад; 
кто его знает, бог (господь) его знает, черт его знает кӣ медонад, худо медонад; 
пора [и] честь знать 
1) бас аст, кофист 
2) иззати нафси худро донистан даркор; 
вақти рафтан (хайру хуш) расид; 
то и знай в сочет. с гл. ҳамеша, доимо, дамодам, дам ба дам; 
только и знает (знаю, знаешь), что... ба ғайр аз ин дигар ҳеҷ корро намедонад (намедонам, намедонӣ); 
аз а в глаза не знает алифро калтак мегӯяд, балоро ҳам намедонад II вводн. сл. прост. аз афташ, аз афти кор, эҳтимол, шояд III ж собир, аъёну ашроф