.
c русского с таджикского

злой

(зол, зла, зло) 
1. бад, шарир; 
он злой человек ӯ одами бад аст 
2. бадқаҳр, хашмгин, газабнок, хашмолуд, пурхашм; 
злые глаза чашмони ғазабнок; 
злое лицо рӯи пурхашм; 
злая улыбка табассуми машъум // в знач. сказ, чаще кр. ф. қаҳрӣ будан; 
он зол на неё аз ӯ каҳраш омадагӣ // пурхашм, пуркина, пурғазаб, бад; 
злая мысль андешаи бад; 
злое чувство ҳиссиёти бад; 
злой умысел қасди (нияти) бад 
3. (свирепый - о животных) газанда; 
злая собака саги газанда 
4. (жестокий, мучительный) азиятдиҳанда; 
злой недуг бемории азиятдиҳанда // (о судьбе, участи ы т. п.) бад, шум; 
злая доля (судьба) қисмати бад, толеи шум // (дурной, плохой) шум, нохуш; 
злые вести хабарҳои шум 
5. (сильный, свирепый - о моро-зе, стуже) сахт, пуршиддат, қаҳратуи; 
злая буря бӯҳрони пуршиддат; 
злой ветер шамоли сахт 
6. в знач. сущ. злое с бадӣ, шарр; 
злое всегда отталкивает шарр ҳамеша нафрати касро меорад 
7. перен. прост. (крепкий, забористый) сахт, баланд, тунд, тез; 
злой табак тамокуи баланд; 
злая горчица хардали тукд 
8. (горячий, ре-тивый) чолок, чобук, боғайрат, серғайрат, гузаро, ашаддӣ; 
злые кони аспони бидав; 
он злой охотник ӯ шикорчии гузаро аст // в знач. сказ. серғайрат будан; 
он зол иа работу, он злой до работы ӯ девкор аст 
9. прост. (ядо-витый, вредный) заҳрнок, зарарнок; 
злые травы алафҳои заҳрнок; 
злой смрад бӯи бади заҳрнок <> злой гений чей тимсоли бадӣ, деви шар(р); 
злой дух фольк. и миф. иблис, шайтон, дев; 
он злой на язык ӯ бадзабон аст; 
злые языки ғайбатчиён, бадзабонҳо