зев

м 
1. ҳалқ, ҳалқум 
2. уст. и обл, (пасть) даҳан; 
разинуть зев даҳан яла кардан // перен. (жерло, отверстие) даҳан, танура; 
зевпёчи даҳани печка; 
зев вулкана танӯраи вулкан <> львйный зев бот. аждардаҳон, гули хандон