заточение

с уст. и высок. 
1. (по знач. гл. заточйть I) ҳабс, ҳабскунӣ; 
заточение в тюрьму ҳабс кардан(и) 
2. (пребывание в тюрьме) маҳбус будан(и), дар ҳабс хобидан(и) // (место) ҳабс, маҳбас; 
находйться в заточении дар ҳабс будан