затмить
сов. 1. что пӯшондан, панаҳ кардан, фаро гирифтан; тӯчи затмили нёбо абрҳои сиёҳ осмонро фаро гирифтанд 2. кого-что перен. пеш гузаштан ё бартарй ёфтан, ба як нӯл задан, дастболо шудан; своёй красотой она затмила всех ӯ бо ҳусну ҷамоли худ ҳамаро ба як нӯл зад затмйться сов. 1. хира (тира) шудан; солнце затмилось от пыли офтоб аз чангу ғубор тира шуд 2. перен. гум шудан, аз байн рафтан; его слава затмилась шӯҳрати ӯ аз байн рафт 3. перен. уст. (о сознании, рассудке) хира (тира) шудан