.
c русского с таджикского

затмить

сов. 
1. что пӯшондан, панаҳ кардан, фаро гирифтан; 
тӯчи затмили нёбо абрҳои сиёҳ осмонро фаро гирифтанд 
2. кого-что перен. пеш гузаштан ё бартарй ёфтан, ба як нӯл задан, дастболо шудан; 
своёй красотой она затмила всех ӯ бо ҳусну ҷамоли худ ҳамаро ба як нӯл зад затмйться сов. 
1. хира (тира) шудан; 
солнце затмилось от пыли офтоб аз чангу ғубор тира шуд 
2. перен. гум шудан, аз байн рафтан; 
его слава затмилась шӯҳрати ӯ аз байн рафт 
3. перен. уст. (о сознании, рассудке) хира (тира) шудан