запор

I 
1. (по знач. гл. запереть 
1) қусул (маҳкам) кардан(и) 
2. ғалақа, қулф; 
дверной запор ғалақаи дар; 
быть на запоре қулф будан II м қабзият, қабзи (сахтшавии) меьда; 
страдать запором ба қабзият гирифтор будан