закон

м 
1. қонун; 
советские законы қонунҳои советӣ; 
основной закон государства қонуни асосии давлатӣ; 
Закон защите мира Қонуни муҳофизати сулҳ; 
избирательный закон қонуни интихобот; 
кодексов о труде маҷмӯаи коиунҳои меҳнат; 
в соответствии с закон-ом мувофиқи қонун; 
действовать 1согласно - у (с закон ом) аз рӯи қонун амал кардан; 
равенство граждан перед законом баробарҳуқуқии граждаиҳо дар пеши конун; 
проведение в жизнь законов СССР ба ҳаёт татбик кардани қонунҳои СССР; 
его слово для нас - закон сухани ӯ барои мо қонун аст; 
приказ командира - закон фармони командиррконун аст 
2. (обычай) расм, тариқ, оин; 
закон вежливости расми адаб, тариқи одоб; 
закон гостеприймства тариқи меҳмоннавозӣ 
3. чаще мн. законы (основ-ные положения) коидаҳо; 
законы шахматной игры қоидаҳои бозии шоҳмот 
4. (закономерность) қонун; 
закон всемирного тяготения қонуни ҷозибаи олам; 
законы развития общества қонунҳои инкишофи ҷамъият 
5. уст. (религиозное учение) расму оин; 
по христианскому закону аз рӯи расму оини насрониен <> закон божий дарси фиқҳ; 
буква закон а ҳарфи қонун; 
драконовские закон ы қонуни бедодгарона (ҷобирона); 
вне --а ғайри қонунӣ; 
объявить кого-л. вне закон а касеро аз ҳимояи конун хориҷ (берун) эълон кардан; 
закон не пйсан для кого, кому прост. ба қонун ва коида итоат намекунад; 
вступить в закон , принять закон уст. прост. ба ақди никоҳ даромадан; 
жить (состоять) в ~е уст. прост. ба ақди никоҳ даромада зистан