дурь
ж разг. аҳмақй, девонагй; на-пустйть на себя дурь худро ба девонагй задан // (вздор) сафсата, гапи беҳуда, сухани бемаънӣ, ҳарза; всякая дурь ле-зет в голову ҳар хел гапҳои бемаънй ба хаёл меояд <> выбить (выколотить) дурь из головы кого-л., чьёй-л., у кого-л. прост. касеро ба тавфиқ овардан; выбросить (выкинуть) дурь из головы прост. аҳмақиро (бемаззагиро) бас кардан; савдоро аз сар дур кардан