дружный
(друж|ен, -на, -но) 1. дӯстона, боиттифоқ, тифок, аҳл; дружная семья оилаи тифоқ ц тк. кр. ф. в знач. сказ, дӯст будан; они дружны между собой онҳо бо ҳам дӯстанд 2. якҷоя, якдилона, муттафиқона, ахлона; дружные усилия саъю кӯшишҳои якҷоя; -дружн ая работа кори муттафикона; дружн ые аплодисменты кафкӯбиҳои пурмавҷ; дружн- ый смех хандаи умум // (быстро возникающий) пуравҷ; дружная весна баҳори пуравҷ