.
c русского с таджикского

двое

числ. собир. ду, дуто, дута; 
ду нафар, ду кас; 
двое суток ду шабонарӯз; 
нас было двое мо ду нафар будем <> на свойх [на] двойх пиёда қисми аввали калимаҳои мураккаб ба маъиои «ду», «дучанд»: двоевластие дуҳокимиятӣ