.
c русского с таджикского

дань

ж 
1. ист. боҷ, хироҷ; 
взимать дань боҷ гирифтан 
2. перен. (должное) ҳақ, тақдир // (уступка чему-л.) гузашт, риоя; 
дань традиции риояи анъана <> отдать (заплатить) дань 
1) кому-чему (воздать должное) ҳақшумурдан, лоиқ донистан, ба қадри касе, чизе расидан 
2) чему (сделать уступку) гузашт (рӯйхотир) кардан; 
отдать дань уважения кому-л. эҳтироми касеро ба ҷо овардан дар м 
1. пешкаш, ҳадя; 
принестй в дань что-л. чизе пешкаш кардан 
2. қобилият, истеъдод, маҳорат; 
дань речи (слова) 
1) (способность говорыть) қобилияти нутқ; 
потерять дань речи аз забон мондан, лол шудан 
2) (красноречие) суханварӣ, нотиқӣ; 
обладать даньом слова истеъдоди нотиқӣ доштан <> даньы природы неъматҳои табиат