.
c русского с таджикского

гусь

м қоз, ғоз; 
дикие гуси қозҳои ваҳшӣ; 
разведёние гусей қозпарварӣ <> гусь лапчатый прост. ирон. аз таги дор гурехта, қаллоби гузаро; 
каков (хорош) гус -ь! ирон. оҳ муттаҳам!; 
оҳ қаллоб!; 
гус-ей дразнить беҳуда асабонӣ кардан, ба шӯр андохтан; 
как с гуся вода пушти ману табари қассоб