.
c русского с таджикского

грязь

ж 
1. лой, гил, лойқа; 
месить грязь дар лой гаштан 
2. мн. грязи мед. лои шифоӣ (табобатӣ) 
3. чирк, қарқ, хокрӯба, ахлот; 
покрыться грязью қарқ бастан 
4. перен. мурдорӣ, фасод, ра-золат <> бросать гряз ьюв кого-л. касеро сиёҳ (бадном) кардан; 
вытащить из - и кого-л. касеро аз ботлоқи бадномӣ кашида баровардан; 
затоптать в грязь кого-л. касеро бадном кардан, касеро ба хок яксон кардан; 
не ударить лицом в грязь шарманда (рӯйсиёҳ) нашудан; 
облить кого-л. гряз ью касеро бад кардан, дар ҳақки касебадгӯй кардан; 
смешать с грязью, втоптать в грязь тӯҳмат (бадном, сиёҳ) кардан