горько
1. нареч. талх, тунд; осенняя степь горько пахнет полынью дар фасли тирамоҳ аз дашт бӯи талхи явшон меояд 2. в знач. сказ. безл. талх аст; у меня во рту горько даҳанам талх аст 3. нареч. перен. ғамангезона; горько плакать хун гиристан, ашки сӯзон рехтан 4. в знач. сказ. безл. кому аламнок аст, малоловар аст; алам мекунад; мне это горько и обидно слышать шунидани ин гапҳо барои ман талх ва аламнок аст <> горько ! ширин шавад! (дар тӯйҳои никоҳ бо ин нидо ҳамдигарро бӯсидани арӯсу домодро хоҳиш мекунанд)