гореть
несов. 1. сӯхтан, аланга задан; жарко горят дрова ҳезум лангас зада месӯзад 2. разг. алав доштан, тафсидан; танур горит танӯр тафсон аст 3. даргирифтан, рӯшноӣ додан, нур афшондан; лампа горит чароғ даргирифтааст 4. дурахшидан, барк задан, ҷило додан; купол горит на солнце гунбаз аз партави офтоб ҷило медиҳад; глаза его горят чашмони ӯ барк мезананд 5. сӯхтан, сӯзиш кардан; гореть в лихорадке аз таб сӯхтан; рана горит ҷароҳат сӯзиш мекунад 6. сурх шудан, суп-сурх шудан; он горел от стыда аз хиҷолат суп-сурх шуда буд 7. на ком--чём разг. зуд кӯҳна шудан, зуд аз тан афтодан (дар бораи либос, пойафзол)\ на нём всё горит сару либоси вай зуд аз тан меафтад 8. обл. тосидан, пӯсидан; сено горит в стогах беда дар ғарамҳо мепӯсад <> дело горит в руках у кого, чьих кор ба дасти кордон аст; душа горит дил бекарор аст, дил дар туғён аст; гореть желанием иштиёкманд будан; гореть на работе ба кор иштирок доштан; земля горит под ногами кого, у кого мурғи посӯхта барин гаштан; гурехтанӣ шудан; не горйт кори таъҷили нест; на воре шапка ~ит по-гов. тоқии дузд сӯхт