.
c русского с таджикского

гореть

несов. 
1. сӯхтан, аланга задан; 
жарко горят дрова ҳезум лангас зада месӯзад 
2. разг. алав доштан, тафсидан; 
танур горит танӯр тафсон аст 
3. даргирифтан, рӯшноӣ додан, нур афшондан; 
лампа горит чароғ даргирифтааст 
4. дурахшидан, барк задан, ҷило додан; 
купол горит на солнце гунбаз аз партави офтоб ҷило медиҳад; 
глаза его горят чашмони ӯ барк мезананд 
5. сӯхтан, сӯзиш кардан; 
гореть в лихорадке аз таб сӯхтан; 
рана горит ҷароҳат сӯзиш мекунад 
6. сурх шудан, суп-сурх шудан; 
он горел от стыда аз хиҷолат суп-сурх шуда буд 
7. на ком--чём разг. зуд кӯҳна шудан, зуд аз тан афтодан (дар бораи либос, пойафзол)\ на нём всё горит сару либоси вай зуд аз тан меафтад 
8. обл. тосидан, пӯсидан; 
сено горит в стогах беда дар ғарамҳо мепӯсад <> дело горит в руках у кого, чьих кор ба дасти кордон аст; 
душа горит дил бекарор аст, дил дар туғён аст; 
гореть желанием иштиёкманд будан; 
гореть на работе ба кор иштирок доштан; 
земля горит под ногами кого, у кого мурғи посӯхта барин гаштан; 
гурехтанӣ шудан; 
не горйт кори таъҷили нест; 
на воре шапка ~ит по-гов. тоқии дузд сӯхт