гора
ж 1. кӯҳ; вершины гор қуллаҳои кӯҳ// мн. горы (местность) кӯҳҳо, кӯҳистон, кӯҳсор; жить в горах дар кӯҳистон зиндагӣ кардан; прогулка в горы сайри кӯҳсор 2. перен. тӯда, ғарам, гала; гора книг як тӯда китоб 3. в знач. иареч. горбй тӯда-тӯда, тӯб-тӯб; накладывать горой лаб-лаб кардан, моломол кардан <> пир горой базми ҷамшедӣ, базми осмонкаф; не за горами он қадар дур нест, наздик аст; зима не за горами зимистон наздик аст; идтй в гору 1) ба мартабае расидан 2) рӯ ба инкишоф (ба тараққй) шудан; идти (катиться) под гору таназзул кардан; завол ёфтан; надеяться на кого-л. как на каменную гору умеди комил доштан аз касе; своротить горы кӯҳро талқон кардан; стоять горой за кого-л. [ба ҳимояи касе] мисли кӯҳ истодан, балогардони касе шудан; сулить золотые горы домани касеро бо чормағзи пуч пур кардан; как (словно) гора с плеч свалилась гӯё кӯҳе аз дӯш бардошта шуд